Edebiyat Fakültesi Mütercim Tercümanlık Bölümü

İzzet Melih Devrim

Hakkında

İzzet Melih Devrim 6 Haziran 1887 yılında Kudüs’te doğmuştur. 1906’da Galatasaray Mekteb-i Sultanisi’nden mezun olmuştur. Reji İdaresi'nde muhabere memurluğu, kâtiplik ve tercümanlık, mektupçuluk, umumi kâtiplik, umum müdürlüğü görevlerinde bulundu.1938'de Fransızca çalışmaları dolayısıyla Devrim'e, Paris Edebiyat Fakültesi tarafından edebiyat doktoru unvanı verildi. 1942'de Harp Akademisi'nde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1950 yılı itibariyle Yeni Sabah'ta köşe yazılarını yayımlamaya başladı. İzzet Melih, Les Lamartinies topluluğu üyesi olup 1957'de Paris Yazarlar Birliği'ne daimi üye olarak seçildi.

İlk yazıları Çocuklara Mahsus Gazete ve Mecmua-i Edebiyye'de çıkan İzzet Melih, mensur şiirlerinde Hattatzade Süleyman İzzet imzasını kullanır. 1905'te Fransızca olarak kaleme aldığı "L'Ennui" (Can Sıkıntısı) adlı hikâyesi, Les Annales dergisinin ikincilik ödülünü kazanır. Daha sonra İstanbul'da çıkan Stamboul ve Levant Herald gazetelerinde Fransızca eleştirileri yer alır.

Yazarın 1918'de yayımlanan Sermet adlı ikinci romanında da üçlü bir aşk söz konusudur. Romanın Fransızca çevirisi 1919'da Pierre Loti'nin bir takriziyle, Romencesi ise 1932'de yayımlanır. Tiyatro ile özellikle ilgilenen İzzet Melih, ilk olarak 1910'da Şükrü Ganem'den Antere'yi Fransızcaya çevirir. 1940'tan sonra ise Seyyah, Fantasio, Meşaleler ve Lorenzaccio adlı eserleri Fransızcadan Türkçeye kazandırır.

İzzet Melih Devrim, 15 Haziran 1966 yılında Alzheimer hastalığından hayatını kaybetmiştir.

Eserleri

Oyun: Leylâ (Fransızca, 1912)

Roman: Tezad (1915)

Sermed (1918, Fransızcası Pierre Loti’nin önsözüyle, 1919)

Diger eserleri: Hüzün ve Tebessüm (mensur şiirler ve hikâyeler, 1922)

Her Güzelliğe Âşık (hikâye ve gezi notları, 1938)

Çevirileri

Ganem, Şükrü: Antere (1910)

Musset, Alfred: Fantasio ve Lorenzaccio (1944)

Amiel, Denys: Seyyah (1940)

Bataille, Henry: Meşaleler (1955)